Είδα, μ’ άρεσαν και προτείνω
(με παράλληλη άσκηση, υγιεινή διατροφή και μεγάλα διαστήματα outdoor activities)
Oι σειρές (μου) του 2025 :
– Μυστήριο τύπου Χ-Files, αλλά και Lost. Hρθαν, είναι εδώ, είναι ένας (αλλά και πολλοί) και θέλουν από εμάς να είμαστε ευτυχισμένοι. Ζητάνε πολλά; Η Carol (Rhea Seehorn, yeah!) δεν μασάει, αντιστέκεται και το ψάχνει. Και καλά κάνει. Η σειρά είναι τέλεια και έρχεται από τα ίδια εργαστήρια του Breaking Bad και του Better Call Saul, με την υπογραφή του Vince Gillian. Και τα φανταστικά τοπία του Νew Μexico. Και δυνατό φινάλε πρώτου κύκλου.
The Chair Company
– όσο βγαίνουν τέτοιες σειρές, υπάρχει μέλλον – στις σειρές. Σουρεαλισμός στα ύψη, καταστασιακές φάσεις και κάθε απόπειρα περιγραφής στο κενό. Όλα ξεκινάνε από μια καρέκλα που σπάει. Εκεί που πάει ο έρμος ο Ron να ξαποστάσει λίγο σε μια εκδήλωση στο χώρο εργασίας μπροστά σε κοινό και όλους τους συναδέλφους του. Κάπως τα παίρνει και του τη βιδώνει και είναι αποφασισμένος να βρει την εταιρία που φτιάχνει τις καρέκλες. Και αρχίζει να ξετυλίγεται, ή να γίνεται κουβάρια, ή δεν ξέρω τι να σας πω- το σκηνικό όλο. Λέω μόνο αυτό: Πρωταγωνιστεί ο Τim Robisnon. Δεν περιγράφω άλλο.
Task
– Άνετα θα έπαιζε στο Νο1 μου, το Task. Crime drama με καρδιά με χαρακτήρες ανθρώπινους, αδιέξοδα, σασπένς, εντάσεις και αποφάσεις στην κόψη του ξυραφιού, στην άκρη του γκρεμού στα πιο βαθιά νερά της κακιάς ώρας και της καλής ψυχής. Mark Rufallo και Tom Pelphrey, σε μεγάλες στιγμές. Συγκινητικό, χωρίς να υποχωρεί ούτε μισό βήμα από την άγρια δράση.
Dope thief
– Μοιάζει με το Task, αλλά είναι και πολύ διαφορετικό. Δυο φίλοι, κάπου στην Φιλαδέλφεια, παριστάνουν τους αστυνομικούς της δίωξης ναρκωτικών, μπουκάρουν σε σπίτια και την πέφτουν σε drug dealers, μόνο που τη συγκεκριμένη φορά, το κόλπο πάει στραβά και μπλέκουν με λάθος τύπους. Crime drama κι αυτό δεμένο πάνω στις σχέσεις των δυο, με αγωνία και χιούμορ, και εσωτερικές εντάσεις που εναλλάσσονται περίτεχνα. Έξοχοι οι δυο τους, ο Brian Tyree Henry (τον είχαμε αγαπήσει στο Ατλάντα) και ο Βραζιλιάνος Wagner Moura/ που περιμένω να δω στο Secret Agent.
Andor
– Ποτέ των ποτών δεν είχα σχέση με Star Wars παραμύθια, δεν έχω δει ούτε ένα, δεν μ’ ενδιαφέρει και έχω άποψη γιατί δεν (όπως όλοι μας οι trekkies άλλωστε). Το Andor είναι η πρώτη μου ever σειρά από το σύμπαν του. Πώς και; Λόγω Diego Luna ίσως; Και κυρίως επειδή φάνηκε από νωρίς και εξελίχθηκε ακόμη καλύτερα στη δεύτερη σεζόν ότι στην πραγματικότητα άφηνε πίσω επιδεικτικά τις star wars γυμναστικές επιδείξεις και γινόταν ένα ξεκάθαρο πολιτικό θρίλερ με άποψη και guts κόντρα στην δικτατορία και απολυταρχία της Αυτοκρατορίας. Για μια διαπλανητική επανάσταση αδέλφια!
Τhe Lowdown
– όπως λέμε στα ‘ψιλά’, εκεί που πολλές φορές κρύβονται άβολες αλήθειες και εκεί είναι που βουτάει ο Ethan Hawke ως Lee Raybon και αληθινός truth-historian όπως συστήνεται πολύ νωρίς στη σειρά) και έχει δουλειά να κάνει. Το κακό έχει συμβεί και δεν είναι αυτοκτονία. Ώπα! Είμαστε στην Οκλαχόμα, – take me back to Tulsa που έλεγε και το τραγούδι – εκεί που η γη αλλάζει χέρια και καταλήγει ξέρετε σε ποιους, οι ινδιάνοι χάνουν τον τόπο τους (η γνωστή ιστορία) και ο Hawke/Lee Raydon σηκώνει τα μανίκια μαζί με το βάρος της ύπαρξής του. Με τον δικό του τρόπο, αυτόν του συγγραφέα, δημοσιογράφου, καουμπόη style που- αχά!- έχει και το δικό του βιβλιοπωλείο και ζει μέσα σ΄ αυτό (στον πάνω όροφο). Χιούμορ, βιβλιο-φιλικές ατάκες και ολοφάνερη αγάπη σε David Lynch και Coen Brothers και δεν εννοώ μόνο τον Kyle MacLachlan και τον Tim Blake Nelson σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ούτε καν μόνο το… Agent Cooper, … Agent Cooper που φωνάζει ο Hawke (δες και καταλάβεις). Αν με κλείδωναν έξω, θα έσπαγα την πόρτα και θα έμπαινα. Σε κάποιο από όλα τα diner εκεί μέσα.
Death by lightning
– Ιστορικό. Πρωταγωνιστούν ο Michael Shannon ως ο 20ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών James A. Garfield γνωστός για τον αγώνα του κατά της διαφθοράς και υπέρ των πολιτικών/κοινωνικών δικαιωμάτων. Και ο Matthew Macfadyen ως ο Charles Guiteau, ο αλλοπαρμένος και ‘πειραγμένος’ φανατικός θαυμαστής του που καταλήγει να τον πυροβολήσει. Must See. Για τις εντυπωσιακές ερμηνείες των δύο, αλλά και για την Ιστορία την ίδια, που φέρνει μπροστά θέματα και πράγματα.
Dept Q
– Η Σκωτσέζικη εκδοχή του Slow Horses (δες πιο κάτω) μέσω Δανίας (Nordic noir αγαπημένο) και φτάνουν ως εδώ, οι συνδέσεις με τα προηγούμενα. Το Dept Q από μόνο του αστράφτει και βροντάει με άγριο ξεκίνημα, έξυπνο σενάριο, σμιλεμένους χαρακτήρες. Με τον Carl Morck (Matthew Goode, ο άνθρωπός μας) να επιστρέφει στην υπηρεσία σώος, αλλά πληγωμένος βαθιά, με ενοχές, κυνικός και δύσκολος, ριγμένος στα υπόγεια όπου θα φτιάξει τη δική του ομάδα για να ανοίξουν παλιές άλυτες υποθέσεις. Με τον Akram (έξοχος Alexej Manvelov) τους ‘κόβω’ για το νέο δίδυμο Χολμς /Γουότσον.
Alien : Earth
– Yo man! Πάμε να φτιάξουμε ανθρώπους. Και πριν προλάβεις να χαρείς την επιτυχία της εταιρίας, να σου! να σού πέφτουν από το ουρανό εξωγήινοι. Μέχρι να ξεκαθαρίσεις ‘νομικά’, επειδή έχουν και άλλοι συμφέροντα, σε ποιον ανήκει το σκάφος που έπεσε μαζί με το φορτίο του μέσα, το πάρτι έχει αρχίσει. Από εκεί και πέρα, δεν θα ξαναδείς στη ζωή σου πρόβατο αθώο. Αριστοτεχνικά, hi tech εφέ με φιλοσοφικές προεκτάσεις, αλήθειες του μέλλοντός μας και βαθιές ματιές στην ανθρώπινη ύπαρξη. Με την υπογραφή του Noah Hawley (Fargo, Legion) παραγωγή Ridley Scott. Παρακολουθούμε τα γεγονότα δυο χρόνια πριν το Alien, το δικό μας. Μείνε!
Severance
– Α, τα εργασιακά! Στους διαδρόμους της εξάντλησης, της παράνοιας και μιας αλλοιωμένης πραγματικότητας, ο εαυτός εντός (της εργασίας και της καθημερινότητας στις Lumon Industries) και ο άλλος, ο έξω «συνυπάρχουν» που λέει ο λόγος σε αδιανόητες καταστάσεις. Ποιος δουλεύει για ποιον, ποιος είναι ποιος και πώς τα συναισθήματα και οι σκέψεις γίνονται πολτός από τους πάνω ώστε να μην γίνουν απειλή για την εξουσία τους. Και στη δεύτερη σεζόν πυκνώνουν οι οθόνες και οι διάδρομοι που βγάζουν σε παράξενους, – πώς; τι; πού; τόπους. Ο Marc (Adam Scott) γίνεται σύμβολο αντιεξουσιαστικού αγώνα sci-fi προδιαγραφών. Και ακόμη και όταν θολώνει η αφήγηση βλέπω την σειρά να τρέχει μπροστά και την ανθρωπότητα να ακολουθεί με βαριά βήματα πίσω.
The White Lotus
– Δεν θα έλεγα όχι σε έναν ακόμη εξωτικό προορισμό και σ’ ένα τηλεοπτικό σπα χωρίς μεγάλες προσδοκίες. Και είναι που το W.L κάνει μια τρελή πιρουέτα και φέρνει στο Four seasons ξέρω γω που – Carrie Coon (the one and only) και ζεύγος όλα τα λεφτά : Ric – Chelsea (Walter Googins και Aimee Lou Wood). Και γίνεται talk της μικρής μας πόλης και άλλων τόπων επίσης όπως έπεσε στην αντίληψή μου.
The Studio
– Τάκλιν, προσποιήσεις, πάσες, ελιγμοί, ανατροπές, πλονζόν, φάουλ όσα σφυρίζονται και όσα σφυρίζεις αδιάφορα, αλλά όλα αυτά στο Χόλυγουντ και στη ζωή του αφεντικού ενός Στούντιο παραγωγής ταινιών – που αυτός είναι ο Seth Rogen. Αν δεν γίνεται έτσι, δεν μπορεί παρά να γίνεται έτσι. Σάτιρα και κοινωνικό σχόλιο και αλήθεια – συμβαίνουν. Περιμένω νέα σεζόν. Ποπκορν ψήνεται.
Slow Horses
– Έφτασε στην 5η σεζόν και εκεί που θα άφηνες στην τύχη τους τα Slow Horses μπορούν και τα κάνουν ακόμη πιο σαλάτα. Οπότε… μέσα κι εμείς μαζί τους. Για τους losers περίσσευμα αγάπης. Ο Garry Oldman έχει φτιάξει χαρακτήρα σημείο αναφοράς στον αιώνα τον άπαντα και τα horses του, το αντι-jamesbond-ικό κατασκοπευτικό θρίλερ του σήμερα. Που οι κακοί του 007 είναι πια στις θέσεις εξουσίας. Τι; σε λάθος άλογα θα πόνταρε ο Mick Jagger; Must see και το νου σου.
It : Welcome to Derry
– Pennywise …ω Pennywise! Dancing Clown, εφιάλτη των υπονόμων, ύπουλο πλάσμα με γέλιο φρικτό, άντε στο καλό, μέχρι να ξανάρθεις. Το (κόκκινο) μπαλόνι σου και δρόμο! Περάσαμε ωραία. A, Αυτό θα το πω.
