Μόλις επέστρεψα από την Θεσσαλονίκη, γεμάτη βραβεία. Όχι δικά μου, των άλλων. Που όμως κάπως, με κάποιο τρόπο και θριαμβευτικά είναι και δικά μου. Εννοώ το One Battle After Another που του είχα δώσει το Μεγάλο Προσωπικό Βραβείο από την πρώτη στιγμή που το είδα και την δεύτερη φορά που το ξαναείδα αμέσως μετά. Και τα προσωπικά βραβεία έχουν την μεγαλύτερη σημασία, το ξέρουμε αυτό.
Το One Battle After Another σάρωσε στα Όσκαρ! Που γίνονταν το ίδιο βράδυ με την λήξη του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.
Το Φεστιβάλ είχε δώσει τα βραβεία του νωρίτερα, την ίδια την ημέρα. Το βράδυ όμως στο Ολύμπιον ,το “Ο Κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν” – ταινία λήξης του Φεστιβάλ – κέρδιζε και το Όσκαρ ντοκιμαντέρ. Μετά την προβολή, ήταν το πάρτι της λήξης με τις Fischer του και τα Jameson και την τελετή (των Όσκαρ) πιο μετά εκεί, στην μεγάλη οθόνη.
Πολλά βραβεία, κατηγορίες και άλλες κατηγορίες. Εν τέλει – και ισχύει παντού: είμαστε όλοι νικητές και την ίδια στιγμή ηττημένοι. Σημασία έχει να κερδίζεις εσύ στο παιχνίδι που έχει στηθεί για να χάνεις.
Μην το ξεχνάς –
Γι’ αυτό και ήταν σημαντικό που το Φεστιβάλ είχε κεντρικό θέμα του την Μνήμη, τα Αρχεία και όσα φέρνουν μαζί τους στο παρόν.
Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες των διακοσίων της Καισαριανής στην συζήτηση στο Λιμάνι,
τα τρένα προς το Άουσβιτς στο Πες Μου, οι φρικαλεότητες στις οθόνες μας κάθε μέρα. Το φανταστικό “υπουργείο του δεν ξεχνώ” στο Broken English. Ο διάολος που τα έβαλε με το σίκουελ του Εξορκιστή, το Ταξίδι από την Αμοργό στο Αμέρικα. Η γνωριμία με το filmography – την καινούργια πλατφόρμα του ελληνικού σινεμά.
Αυτά και άλλα, σκέφτομαι να ανεβάσω σε επόμενα post με hashtag 28o Thessaloniki International Documentary Festival #tidf28 Keep in touch. Xωρίς βραβεία και τιμές και τα λοιπά.
Θυμήθηκα (η μνήμη ξανά) κι εκείνο που είχε πει και ο Nick Cave, ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα βραβεία και δεν είναι καθόλου σωστό να βάζεις την μούσα σου σε διαγωνισμούς (κάπως έτσι το είχε πει), αλλά πήγε στα Όσκαρ ο Nick (ήταν και υποψήφιος) και είμαι έτοιμη να τον συγχωρήσω για την ‘ασυνέπεια’, αν μάθω ότι χειροκρότησε δυνατά για το One Battle After Another. Κάτι που θα έκανε και ο Pynchon σίγουρα.
