O Μαϊκλ Λάνγκ δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε μέσα απότο ελικόπτερο, πετώντας πάνω από τη μεγαλύτερη κυκλοφοριακή συμφόρηση που είχαν δεί τα περίχωρα της Νέας Υόρκης.
Μισό εκατομμύριο νέοι είχαν έρθει στη φάρμα του Μπέθελ για να παρακολουθήσουν ενα τριήμερο με ροκ μουσική. Αυτό που θα έκλεβε το όνομα του WOODSTOCK από τον χάρτη και θα το έβαζε στη ροκ ιστορία.
Η Ιστορία είχε πολλή δουλειά το ΄69. Ο άνθρωπος μόλις είχε περπατήσει στο φεγγάρι, ενώ βάθαιναν οι πληγές της Αμερικής από τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο Μάικλ Λανγκ, 64 χρόνων σήμερα, τα σκέφτεται όλα αυτά καθώς ετοιμάζεται τον Αύγουστο να γιορτάσει τα 40χρονα του Woodstock. Η τεχνολογία έχει στείλει πολλούς ανθρώπους στο φεγγάρι και Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται ακόμη στο Ιράκ.
Το Woodstock βέβαια δεν έμεινε στην ιστορία μόνο για τα απρόσμενα πλήθη του. Ήταν ένα τριήμερο λάσπης και σκόνης, με ατέλειωτες ουρές και ώρες αναμονής, με πάρα πολλές ελλείψεις, με αλκοόλ και ναρκωτικά, αλλά που κατάφερε να συμπυκνώσει όλη τη μαγεία και τη δυναμική της δεκαετίας του ΄60. Η αφρόκρεμα των καλλιτεχνών του ροκ πέρασε από τη σκηνή του. Έτσι, έγινε το απόλυτο ροκ φεστιβάλ και η απόδειξη πως το «love & peace» των χίπις ήταν κάτι εφικτό, ακόμη και σαν μια σουρεαλιστική σύγκρουση με την πραγματικότητα, όπως κάθε ροκ φεστιβάλ είναι. Τα πράγματα βέβαια καθόλου δεν ξεκίνησαν έτσι. 
Eνα από τα πρώτα που μαθαίνει κανείς είναι πως το Woodstock δεν έγινε καν στο Γούντστοκ, αλλά κοντά σε αυτό: στο Μπέθελ.
Η πρόθεση του Μάικλ Λανγκ που ερχόταν ζεστός από το Ποπ Φεστιβάλ του Μαϊάμι ήταν να κάνει κάτι έξω από τη Νέα Υόρκη, στην εξοχή, όπου άρχιζε να συγκεντρώνεται και να μένει ήδη καλλιτεχνικός κόσμος. Ένα φεστιβάλ; Καλή ιδέα. Μαζί με τους συνεργάτες του έβαλε πλώρη για το Γουόλκιλ, όπου θα παρουσίαζαν ένα φολκ τζαζ φεστιβάλ. Έτσι είπαν. Αλλά οι «τρεις μέρες ειρήνης και μουσικής» που διαφήμιζαν άρχισαν να προϊδεάζουν για κάτι πιο ευρύ από ένα πικνίκ με 
τραγούδια και αυτό ανησύχησε τις τοπικές αρχές του Γουόλκιλ. Για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, αποφασίζουν στο παρά πέντε να μη δώσουν άδεια. Και γκρεμίζονται όλα.
τραγούδια και αυτό ανησύχησε τις τοπικές αρχές του Γουόλκιλ. Για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, αποφασίζουν στο παρά πέντε να μη δώσουν άδεια. Και γκρεμίζονται όλα.Τότε είναι που μπαίνει στην εικόνα- και κατ΄ ευθείαν στην Ιστορία- ο Μαξ Γιάσγκουρ, που δίνει τη φάρμα του στους λόφους Μπέθελ- όχι με το αζημίωτο. Το φυσικό αμφιθεατρικό σχήμα, ωστόσο, βοηθούσε πολύ ώστε ο κόσμος να βλέπει στη σκηνή. Και ο αγώνας του Λανγκ να βρει τα χρήματα έχει ξεκινήσει. Υπολογίζει πως κάθε καλλιτέχνης από τους headliners θα πάρει 15.000 δολάρια- ο Χέντριξ ζητάει γύρω στις 50.000. Ο Λανγκ θα δώσει λεπτομέρειες για όλα αυτά στο βιβλίο του, που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τις επετειακές αυτές ημέρες.
Περίμεναν κόσμο. Αυτό είναι αλήθεια, αλλιώς δεν θα έτρεχαν στις εξοχές. Είχαν πουληθεί περίπου 186.000 εισιτήρια και υπολόγιζαν συνολικά να φτάσουν τα 200.000
με τον κόσμο που θα αγόραζε στην πόρτα. Ποια πόρτα όμως; Δεν ήταν δυνατό να υπάρχει πόρτα. Έρχονταν κατά χιλιάδες. Ο φράχτης τελικά πέφτει και το φεστιβάλ αποκτά ελεύθερη είσοδο. Έρχο νται ακόμη πιο πολλοί. Ατελείωτες ουρές από αυτοκίνητα. Ο Ρίτσι Χέιβενς, που κανονικά θα έπαιζε τρίτος, βγαίνει πρώτος γιατί κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει να φανεί έως το απόγευμα της Παρασκευής. Ανάμεσα στον Χέιβενς που ξεκίνησε με το «Ηigh Flyin΄ Βird» το απόγευμα της 15ης Αυγούστου και τονΤζίμι Χέντριξπου έκλεισε τη δική του συναυλία με το «Ηey Joe» το πρωί της Δευτέρας (αφού οι διοργανωτές παρέτειναν τη διάρκεια του φεστιβάλ για να μη φύγει ο κόσμος μέσα στη νύχτα), ανέβηκαν στη σκηνή μερικοί από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής στο ροκ, τη φολκ και την ψυχεδελική σκηνή: η πρώτη κυρία του Ειρηνιστικού Κινήματος,Τζόαν Μπαέζ , η οποία μάλιστα ήταν έγκυος, οΆρλο Γκάθρι, οΡαβί Σανκάρ, οιΙncredible String Βand, oΤιμ Χάρντιν, ο εντυπωσιακός Σαντάνα, οιCanned Ηeat, ηΤζάνις Τζόπλινμε τα κοσμικά της μπλουζ, οιGrateful Dead, οιCreedence Clearwater Revival, oιSly and the Family Stone, oιWho(οι οποίοι στην αρχή δεν ήθελαν να συμμετέχουν), οιJe
fferson Αirplane που έκλεισαν τη δεύτερη βραδιά με το ψυχεδελικό τους «White Rabbit», οΤζο Κόκερ, οι Country Joe & the Fish, οιΤen Υears Αfter, oιΒand, οιΒlood Sweat & Τears, oΤζόνι Γουίντερ , οιCrosby, Stills, Νash & Υoungμε ηλεκτρικό και ακουστικό σετ, οιΡaul Βutterfield Βlues Βand και Sha-Νa-Νa, προτού αρχίσει να ξημερώνει Δευτέρα και ο Τζίμι Χέντριξ να στέλνει το πρώτο του «Μessage to Love». Όταν έπαιξε και το πιο ηλεκτρικό «StarSprangled Βanner», τον αμερικανικό εθνικό ύμνο, καταλάβαινε κανείς πως και οι ίδιοι συνειδητοποιούσαν ότι ζούσαν κάτι διαφορετικό από ένα ροκ φεστιβάλ. «Ήταν απίστευτο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πώς η μουσική μου ακουγόταν, καθώς ο ήχος παλλόταν στα σώματα των ανθρώπων», έλεγε ο Κάρλος Σαντάνα.
με τον κόσμο που θα αγόραζε στην πόρτα. Ποια πόρτα όμως; Δεν ήταν δυνατό να υπάρχει πόρτα. Έρχονταν κατά χιλιάδες. Ο φράχτης τελικά πέφτει και το φεστιβάλ αποκτά ελεύθερη είσοδο. Έρχο νται ακόμη πιο πολλοί. Ατελείωτες ουρές από αυτοκίνητα. Ο Ρίτσι Χέιβενς, που κανονικά θα έπαιζε τρίτος, βγαίνει πρώτος γιατί κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει να φανεί έως το απόγευμα της Παρασκευής. Ανάμεσα στον Χέιβενς που ξεκίνησε με το «Ηigh Flyin΄ Βird» το απόγευμα της 15ης Αυγούστου και τονΤζίμι Χέντριξπου έκλεισε τη δική του συναυλία με το «Ηey Joe» το πρωί της Δευτέρας (αφού οι διοργανωτές παρέτειναν τη διάρκεια του φεστιβάλ για να μη φύγει ο κόσμος μέσα στη νύχτα), ανέβηκαν στη σκηνή μερικοί από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής στο ροκ, τη φολκ και την ψυχεδελική σκηνή: η πρώτη κυρία του Ειρηνιστικού Κινήματος,Τζόαν Μπαέζ , η οποία μάλιστα ήταν έγκυος, οΆρλο Γκάθρι, οΡαβί Σανκάρ, οιΙncredible String Βand, oΤιμ Χάρντιν, ο εντυπωσιακός Σαντάνα, οιCanned Ηeat, ηΤζάνις Τζόπλινμε τα κοσμικά της μπλουζ, οιGrateful Dead, οιCreedence Clearwater Revival, oιSly and the Family Stone, oιWho(οι οποίοι στην αρχή δεν ήθελαν να συμμετέχουν), οιJe
fferson Αirplane που έκλεισαν τη δεύτερη βραδιά με το ψυχεδελικό τους «White Rabbit», οΤζο Κόκερ, οι Country Joe & the Fish, οιΤen Υears Αfter, oιΒand, οιΒlood Sweat & Τears, oΤζόνι Γουίντερ , οιCrosby, Stills, Νash & Υoungμε ηλεκτρικό και ακουστικό σετ, οιΡaul Βutterfield Βlues Βand και Sha-Νa-Νa, προτού αρχίσει να ξημερώνει Δευτέρα και ο Τζίμι Χέντριξ να στέλνει το πρώτο του «Μessage to Love». Όταν έπαιξε και το πιο ηλεκτρικό «StarSprangled Βanner», τον αμερικανικό εθνικό ύμνο, καταλάβαινε κανείς πως και οι ίδιοι συνειδητοποιούσαν ότι ζούσαν κάτι διαφορετικό από ένα ροκ φεστιβάλ. «Ήταν απίστευτο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πώς η μουσική μου ακουγόταν, καθώς ο ήχος παλλόταν στα σώματα των ανθρώπων», έλεγε ο Κάρλος Σαντάνα. Με αριθμούς :
30.000 άνθρωποι είχαν κατασκηνώσει έξω από τον χώρο μία ημέρα πριν
500.000 περίπου παρακολούθησαν το φεστιβάλ.
50.000 το πολύ περίμεναν οι τοπικές αρχές
34 καλλιτέχνες εμφανίστηκαν
2 μωρά γεννήθηκαν μέσα στο τριήμερο
Οι μεγάλοι απόντες : Το μυστήριο Ντίλαν και το λάθος των Doors.
Τo όνομα τουΜπομπ Ντίλαν κυκλοφορούσε πολύ. Ο ίδιος μάλιστα είχε μετακομίσει και ζούσε στο Γούντστοκ. Το «όχι» του όμως ήταν κάθετο. Το είχε ξεκαθαρίσει ο Άλμπερτ Γκρόσμαν, ο μάνατζέρ του. Και όχι μόνο δεν πήγε, αλλά λίγο αργότερα «έφτιαξε» και το δικό του Γούντστοκ, στo φεστιβάλ Ιsle Οf Wright στην Αγγλία… Η επίσημη δικαιολογία ήταν πως ματαίωσε την εμφάνισή του επειδή αρρώστησε ο γιος του. Όμως κανείς και ποτέ δεν παίρνει ξεκάθαρη απάντηση από τον Ντίλαν. Είναι η χρονιά που κυκλοφορεί το περίφημο «Νashville Skyline», το κάντρι άλμπουμ του, ενώ όπως όπως έχει ο ίδιος γράψει δεν του άρεσε καθόλου που όλοι αυτοί οι χίπις έφταναν έως έξω από την πόρτα του σπιτιού του.
● Οι Rolling Stones, όπως και ο Ντίλαν, είπαν «όχι». Είχαν δώσει τη δική τους μεγάλη συναυλία για τον Μπράιαν Τζόουνς στο Χάιντ Παρκ, με ελεύθερη είσοδο, την οποία, όπως λέγεται, παρακολούθησε ένα πλήθος από 250.000 έως 400.000 κόσμος.
● Οι Βeatles είχαν σταματήσει τις συναυλίες εκείνη την εποχή. Ο Τζον Λένον αντιμετώπιζε προβλήματα με τη βίζα του στην Αμερική- αν και έχει ακουστεί πως ζητήθηκε στους Βeatles να παίξουν, αλλά ο Λένον έβαλε όρο να είναι και ο Γιόκο Όνο μαζί. Δεν το δέχθηκαν οι διοργανωτές, ούτε οι Βeatles.
● Αρνητικός ήταν και ο Τζιμ Μόρισον και δεν έπαιξαν οιDoors, ο Τζον Ντένσμορ όμως ήταν εκεί και παρακολουθούσε. «Ήταν λάθος μας που δεν έπαι ξε το συγκρότημα», σχολίασε.
● Οι Led Ζeppelin δεν θέλησαν να είναι ένα ακόμη γκρουπ στη λίστα και απέρριψαν την πρόταση. Το καλοκαίρι του ΄69 έκαναν μεγάλη, πολύ πετυχημένη περιοδεία, και εκείνο το Σαββατοκύριακο έπαιζαν στο Νιου Τζέρσεϊ.
Ετοιμάζουν δύο Γούντστοκ!
Σαράντα χρόνια από εκείνο το τριήμερο- στις 15, 16, 17 και το πρωί της Δευτέρας 18ης Αυγούστου που ανέβηκε τελευταίος ο Τζίμι Χέντριξ να παίξει- το Woodstock πουλάει. Εκτός από τη φήμη και την ιστορική του αξία (όπως και να την εκτιμά κανείς) αποτελεί μια καινούργια δυναμική. Στη ζυγαριά σχεδόν ισορροπούν ένα δυνατό και από όλες τις πλευρές εκμεταλλεύσιμο λογότυπο και ένας αέρας από τις εποχές που αλλάζουν. Η εκλογή του Ομπάμα- ειπώθηκε- ήταν άκρως Γουντστοκ-ική. Woodstock είχαμε κι άλλα μέχρι σήμερα: το 1973, το 1989, το 1994, το 1998 (που ήταν και το μοναδικό που έγινε ξανά στη φάρμα του Μπέθελ) και το 1999, που κατέληξε σε άγρια επεισόδια. Ήδη οι διοργανωτές μιλάνε φέτος για δύο φεστιβάλ Woodstock. Το ένα θα γίνει στην Αμερική (σε χώρο που θα ανακοινωθεί) στις 15-17 Αυγούστου και το άλλο στο Βερολίνο, στο εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο Τέμπελχοφ στις 22 -23 του μήνα. Και τα δύο, «τέκνα» του διοργανωτή του ορίτζιναλ Woodstock, Μάικλ Λανγκ. Στο πρόγραμμα υπόσχονται να έχουν και καλλιτέχνες που είχαν παίξει το ΄69 στη φάρμα, όπως ο Σαντάνα, η Τζόαν Μπαέζ, ο Τζο Κόκερ – τον Ντίλαν δεν τον βλέπω ούτε αυτή τη φορά.
