Hello there !

Θα μπω στο θέμα γλυκά. Από παραλία μεριά, από τα γενέθλια του Αστέρα.
50 χρόνια, καλοκαίρια και χειμώνες- γιατί έχει μια γλύκα το σημείο και με πιο χαμηλές θερμοκρασίες. Ξέρω τι λέω και ξέρουν και άλλοι.

Ωραία ήταν. Τούρτα , κοκτέιλ και μουσικές. Εκεί που σκάει το κύμα, δηλαδή λίγο πιο πάνω στο γκαζόν, εκεί είχε στηθεί η σκηνή. Μοχίτο –μαργαρίτες, γράψε ισοπαλία, αν και όρκο δεν παίρνω.

Το πιο καλό όμως ήταν η παραλία τη νύχτα, με φαναράκια στην άμμο ,το αεράκι να μυρίζει βροχή (έβρεξε στο τέλος) και τα οπτικά εφέ από αστραπές στο βάθος (ερχόταν ο καιρός και από Αίγινα και από Πειραιά) . Από νωρίς έπαιξε loung-ιές και ανέβαζε beat ο Χριστόπουλος (φωτό με τον Αλέξανδρο)

και μετά τραγούδησε η Ελεονόρα Ζουγανέλη -ωραιότατη, και ο Δήμος Αναστασιάδης που μπήκε δυναμικά, αλλά τον έπιασε η βροχή.

Όλα αυτά στον Αστέρα, στη Βουλιαγμένη. Που είναι absolutely fantastic και όπως κοιτάς και τον ήλιο να πέφτει στη θάλασσα δεν το συζητάς, αυτό το κομμάτι είναι φιλέτο, που λέει και ο κ. Μήτρου ,διευθυντής για χρόνια στην πλαζ, παρών και με τους καινούργιους –ξέρει να χειρίζεται και το θερμικό φαινόμενο αν τυχόν μας την πέσει ξαφνικά και σηκώσει ο αέρας τις ομπρέλες -δεν κάνω πλάκα , μια φορά πήγε να πάρει και μένα μαζί(φωτό με τον κύριο Θανάση) .

Όσοι ήταν για μπάνιο έμειναν ως αργά , κυκλοφόρησαν και τα finger food ανάμεσά μας (και μετά μέσα μας) γιατί με τα κοκτέιλ και τη θάλασσα χρειαζόσουν κάτι να σε τονώσει.
Την προηγουμένη , μην το ξεχάσω καθότι και σινεφίλ, είχε και σινεμά. beach cinema. Μια κομεντί- Γάμος στο Παρά Πέντε , τίποτε σπουδαίο δηλαδή / σιγά μη μας έδειχναν το drag me to hell- αλλά να βλέπεις ταινία και να ακούς και το κυματάκι δίπλα είναι για Όσκαρ. Προτείνω το σημείο, για τις Νύχτες Πρεμιέρας, που αν έχουν ένα κακό, είναι αυτό: πάνε να μας χώσουν μέσα από νωρίς. Χαλάλι τους όμως.