Δε χανόμαστε. Στο δρόμο είμαστε. Βγες Εθνική και συνέχισε. High desert, California. Ακούμε Del Shannon ‘Hats off to Larry’ (http://www.youtube.com/watch?v=Xk_FR3341bA) – και βγάζουμε το καπέλο στον Larry Gus και την τελευταία του κυκλοφορία από τη DFA του James Murphy (oh yeah και με γειά!) Ωραία πράγματα (http://store.dfarecords.com/products/dfa2345l ) Nα και το καινούργιο βίντεο εδώ που μ’ αρέσει : http://www.youtube.com/watch?v=CfmA6tNGUqI#t=145
Συνεχίζουμε, slow. Ο Del Shannon είναι από τους αγαπημένους του Bruce Springsteen, λέει ο Γιάννης και παίρνουμε μια ακόμη στροφή για Bruce και μια και δεν τον είδαμε live φέτος που σούπερ, όλοι το είπαν, είδαμε κάτι που θα του άρεσε σίγουρα.
Την Emmylou Harris με τον Rodney Crowell και τους She & Him, μαζί. Μαζί, λέω. Στο Greek Theatre του Berkeley. Aμφιθεατρικό, ανοιχτό, με γκαζόν γύρω όπου κάθεται κι εκεί κόσμος και αράζει και απολαμβάνει την συναυλία. Γλυκειά βραδιά. Και αν θέλεις μια μπύρα, λες ‘πάω να πάρω μια μπύρα’ και σε δυο λεπτά είσαι πίσω. Με τη μπύρα. Εντύπωση μου έκανε. Πουθενά ουρά. Δεν υπάρχουν ουρές. Γιατί όλα δουλεύουν για να περάσεις καλά. Αφού γι΄αυτό είσαι εκεί και πλήρωσες εισιτήριο και το τιμούν το εισιτήριο που πλήρωσες. You–know–what–i–mean! (επίσης σερβίρουν πολύ ωραία πιάτα, μεξικάνικα και όχι μόνο, αν θέλεις να φας κάτι νόστιμο στο Greek Theatre ) ώσπου δεν προσέχεις τίποτε άλλο γιατί η μεγάλη και αξεπέραστη Emmylou Harris είναι μπροστά σου και τραγουδάει, μαζί με τον συγκλονιστικό Rodney Crowel (που τον είχα δεί κι άλλη φορά, παλιότερα, live στο Λονδίνο ) ιερές μορφές της αληθινής κάντρι και όχι της κάντρι-σαπουνάδας, ξέρεις τώρα…
Η φωνή της Emmylou, oύτε ένα ράγισμα. Κρυστάλλινη και δυνατή. Δηλαδή όχι μόνο ρισπέκτ. Μετράει πολύ. Ένας θρύλος με παρόν. Και σκέψου τώρα, ο θρύλος Emmylou Harris εμφανίστηκε πριν από τους She and Him. Που είναι το όνομα της εποχής με τη ντελικάτη ποπ τους και τον vintage ήχο τους και το γεγονός βέβαια ότι η Zooey Deschanel είναι σταρ από την τηλεοπτική σειρά Νew Girl με εντυπωσιακό γκελ στο νεανικό κοινό. Φτάνουν αυτά ; Όχι βέβαια- έχουν τραγούδια, συνθέσεις σαν αφρό (master Μ.Ward) για να ακούς και να αφιερώνεις. Δυο προτάσεις εδώ: She and Him ,Volume 3 και Μ.Ward “A Wasted Companion”.
…Σκέφτομαι το mixtape του δρόμου. Μια μακριά γραμμή, μια αλεπού στην άκρη, ένα ακόμη βενζινάδικο.
Gladys Knight & the Pips ‘Every beat of my heart”( http://www.youtube.com/watch?v=Tb5HXZ4Ico4 )
Arthur Lyman ‘Yellow Bird” (http://www.youtube.com/watch?v=VDiotxyPVLo)
Adam Wade “The Writing on the Wall”(http://www.youtube.com/watch?v=gOUdH1miwPk)
Α ναι , τα 60ς…(και συνεχίζεται)
Η φωνή της Emmylou, oύτε ένα ράγισμα. Κρυστάλλινη και δυνατή. Δηλαδή όχι μόνο ρισπέκτ. Μετράει πολύ. Ένας θρύλος με παρόν. Και σκέψου τώρα, ο θρύλος Emmylou Harris εμφανίστηκε πριν από τους She and Him. Που είναι το όνομα της εποχής με τη ντελικάτη ποπ τους και τον vintage ήχο τους και το γεγονός βέβαια ότι η Zooey Deschanel είναι σταρ από την τηλεοπτική σειρά Νew Girl με εντυπωσιακό γκελ στο νεανικό κοινό. Φτάνουν αυτά ; Όχι βέβαια- έχουν τραγούδια, συνθέσεις σαν αφρό (master Μ.Ward) για να ακούς και να αφιερώνεις. Δυο προτάσεις εδώ: She and Him ,Volume 3 και Μ.Ward “A Wasted Companion”.
…Σκέφτομαι το mixtape του δρόμου. Μια μακριά γραμμή, μια αλεπού στην άκρη, ένα ακόμη βενζινάδικο.
Gladys Knight & the Pips ‘Every beat of my heart”( http://www.youtube.com/watch?v=Tb5HXZ4Ico4 )
Arthur Lyman ‘Yellow Bird” (http://www.youtube.com/watch?v=VDiotxyPVLo)
Adam Wade “The Writing on the Wall”(http://www.youtube.com/watch?v=gOUdH1miwPk)
Α ναι , τα 60ς…(και συνεχίζεται)
