Αργά αργά την Δευτέρα, ξημερώματα Τρίτης, ακριβώς «Τετάρτη 04.45» είναι η ώρα, που βγαίνω από την φωτεινή Στέγη (των Γραμμάτων και των Τεχνών) μέσα σε μια μικρή παραζάλη από την αχλή της τελετής των βραβείων των κινηματογραφικών που απονεμήθηκαν στο ελληνικό σινεμά από το δικό μας Aκάντεμι – την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, γνωστή και ως ΕΑΚ – με την πρέπουσα λάμψη πλην όμως και με το βλέμμα στην κοινωνία, πολύ σωστά. Είμαστε όλοι πρόσφυγες και από κάπου ξεριζωμένοι.
Το “Τετάρτη 04.45” που προανέφερα πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να το κάνω λιανά, αλλά το κάνω : είναι η ταινία που σάρωσε τα βραβεία και όταν την είχα πρωτοδεί σε avant premiere μετά των συντελεστών, είχα πάρει το θάρρος, τότε, και είχα πλησιάσει τον Στέλιο Μάινα, τον πρωταγωνιστή και του είχα πει ότι ήταν πάρα πολύ καλός στην ταινία, ερμηνεία για βραβείο, πράγμα που σημαίνει τώρα ότι πολύ εύστοχα είχα προβλέψει-τότε.
Όπως και να’ χει είναι η χρονιά του Αλέξη (Αλεξίου) του σκηνοθέτου που έκανε μια πάρα-πολύ-καλή-ταινία! Μπράβο!
Γενικά δεν είμαι υπέρ βραβείων στην Τέχνη, γιατί τι σημαίνει «βραβεύω» μια ταινία, μια ερμηνεία, μια φωτογ
ραφία; Αλλά, έτσι είναι ο κόσμος φτιαγμένος, είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ. Απλά σημειώνω ότι ο Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν κέρδισε ποτέ Όσκαρ σκηνοθεσίας. Αλλά αν το κέρδιζε, όλα τα λεφτά θα ήταν ο λόγος του στην απονομή.
Βγαίνω λοιπόν από την αίθουσα, την μεγάλη της Στέγης, όπου μόλις έχει τελειώσει η τελετή, πολύ ωραία σκηνοθετημένη από τον Νίκο Σούλη και το δημιουργικό του τιμ, βγαίνω λοιπόν και δυο πράγματα σκέφτομαι: Ένα-ότι κάτι θέλω να πιω. Δυο- ότι θέλω να δω κι άλλες ταινίες. Και τα δυο γίνονται. Το Jameson κερνάει και όλο το σινεμά (αυτό που δεν είναι κάπου σε γυρίσματα ή κάπου αλλού δεν τρέχει) βρίσκεται εκεί και κάτι ετοιμάζει. Ή σκέφτεται να ετοιμάσει.
Χωρίς λεφτά, με χίλια εμπόδια, με ζόρια και δυσκολίες αλλά εκεί, κινηματογραφικά δεμένος στο όνειρό του ο καθένας. Και η πολιτεία να συνεχίζει να αδιαφορεί και να μην βλέπει τα οφέλη που μπορεί να έχει από το σινεμά το ελληνικό, που έχει πάντα πράγματα να δίνει, όπως είπε και ο κύριος Βασίλης Κατσούφης ο Πρόεδρος της Ακαδημίας, όταν ανέβηκε στη σκηνή.
Πίσω από τις κάμερες ήμουν κι εγώ. Που κινήθηκα παρασκηνιακώς στα ενδότερα της Στέγης, με την κυρία Vanessa Redgrave, πραγματική σταρ, και μια σταρ – αγωνίστρια, που δεν μασάει τα λόγια της και ευκαιρία ψάχνει να τα πει, αυτά που έχει να πει.
Vanessa Redgrave
Εντύπωση μου έκανε εκεί που ύψωνε τη φωνή της μπροστά στο κοινό και εκείνο χειροκροτούσε σθεναρά. Και τα έλεγε ωμά έτσι όπως είναι τα πράγματα. Criminals τους είπε τους Ευρωπαίους, στυγνούς εγκληματίες – εδώ στην Ελλάδα μόνο, θυμάμαι κάποιους που είχαν θιχτεί γιατί δεν τους μιλάγαμε με το ‘σεις’ και με το ‘σας’. Και πολύ θα ήθελα την κυρία Vanessa σε ένα πάνελ από αυτά τα βραδυνά των καναλιών, τα στοιχισμένα με τη γραμμή εξωτερικού… τι ωραία που θα ήταν! Και η Μιμή Ντενίση να ήταν στο πάνελ, που είναι καλή φίλη της Redgrave και ενημερωμένη και διαβασμένη και επίκαιρη με την Σμύρνη της στο θέατρο. Και όποιος σκηνοθέτης το έκανε αυτό ταινία θα γινόταν αστέρι!
Εντύπωση, επίσης, μου έκαναν και τα παπούτσια της κυρίας Redgrave. Πολύ ωραία αθλητικά!
Ο κ. Martin Sherman, ο συγγραφέας του Bent μεταξύ άλλων, χαμογελαστός και στιλάτος-ενδυματολογικό volume, το μακρύ κόκκινο κασκόλ – ήρθε μαζί με την κυρία Vanessa και έδωσε και το βραβείο σεναρίου (Ευθύμης Φιλίππου, Αθηνά Τσαγκάρη για το Chevalier). Θα ήταν πολύ ωραία μια κουβέντα μαζί του, κάπου μεταξύ βραβείων και ταξιδίων.
Χάρηκα που είδα γνωσ
τούς και πολύ κόσμο αλλά χάρηκα ιδιαίτερα που είδα τη Χάρη Αλεξίου, γιατί την αγαπώ και την εκτιμώ πολύ και είναι ένας άνθρωπος που σε εμπνέει-από την πρώτη φορά που την συνάντησα και έγραφα στα ΝΕΑ για τις συναυλίες της, ως χτες που έλαμπε και χαμογελούσε και με την δική της χάρη έδωσε το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου. Το πήρε ο Στέλιος Μάινας! Ήταν βραδιά των…Αλεξίου, κατά κάποιον τρόπο (Αλεξίου-είπαμε- και ο σκηνοθέτης του Τετάρτη 04.45).
Επιστρέφω στο ψαχνό, τις ταινίες δηλαδή, από αυτές που δεν έχω δει ακόμη και θέλω να δω, είναι το Σύκο (του Νικόλα Κολοβού, βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους) και το Erotica Exotica etc (της Ευαγγελίας Κρανιώτη, βραβείο Ντοκιμαντέρ/Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, εξ’ ημισείας με τον Γιώργο Ζώη για το Interruption που επίσης θέλω να δω), γιατί, στο τέλος της μέρας πάντα για ταινίες θα μιλάμε. Με ένα ποτό στην μπάρα.
Τα βραβεία από φέτος, την 7η χρονιά τους, έχουν και όνομα. Θα λέγονται « Ίρις» και -how-cool-is-that?
Όλα τα βραβεία αναλυτικά εδώ: Βραβεία “Ίρις” της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2016 . Την τελετή απονομής θα την μεταδώσει ο OTE TV (που είναι και ο μεγάλος χορηγός της Ακαδημίας) στο OTE CINEMA 2, την Παρασκευή 1η Απριλίου.
