Μέσα από το δάσος, ανάμεσα από τα δέντρα, πέρα από τους λόγους, πάνω στους λόφους, στα φαράγγια – και πάλι μέσα από Το Δάσος – βγαίνεις στη θάλασσα. Στα Λουτρά, στην Αιδηψό, στη Λίμνη, στις Ροβιές – είσαι στη Βόρεια Εύβοια – δίπλα στο κύμα και μέσα στο Κύμα – φτάνεις και περνάς την αψίδα του Σινέ Απόλλων, πέφτουν οι τίτλοι της αρχής – ξεκίνησε ήδη. Πρόλαβες.
Το 5ο Evia Film Project, η πράσινη πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 23 – 27 Ιουνίου, είναι ακόμη πιο πράσινο φέτος έχοντας στην καρδιά του το Δάσος. Με τον αθέατο και συναρπαστικό κόσμο του δάσους στο επίκεντρο – και στην οθόνη του (τις οθόνες του !) ταινίες σαν κι αυτές:
Την θρυλική Βασίλισσα της Αφρικής (1951), τους Λουόμενους (2009) της Εύας Στεφανή, που μεγάλο μέρος της έχει γυριστεί εκεί, στα Λουτρά Αιδηψού, και θα προβάλλεται στην παραλία δίπλα στις ιαματικές πηγές, τον Ρομπέν των δασών του Κέβιν Ρέινολντς (1991), Ράμπο: Το πρώτο αίμα του Τεντ Κότσεφ (1982), την Αγέλη Προβάτων του Δημήτρη Κανελλόπουλου (2021), την Τροπική καταιγίδα του Μπεν Στίλερ (2008), το Digger του Τζώρτζη Γρηγοράκη (2020), τον Λαβύρινθο του Πάνα του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο (2006), Όταν ξέσπασε η βία του Τζον Μπούρμαν (1972), Μέσα στο δάσος του Άγγελου Φραντζή (2009), Ο Ταρζάν και η σύντροφός του του Σέντρικ Γκίμπονς (1934), Παρασκευή και 13 του Σον Κάνιγχαμ (1980)…το καλό δηλαδή.
Και παράλληλα, masterclass, συζητήσεις και συναντήσεις, μουσικές και κινηματογραφικό πανηγύρι στο φινάλε – και πολλά ωραία από αυτά που βγαίνουν στον αφρό και φέρνει το κύμα μαζί. Τα έχω δει να συμβαίνουν – και θα συμβούν ξανά. It’s happening again ! Τέλεια.
