O ήλιος έδυε πάνω από την πόλη και άφηνε στον λόφο τα μωβ ίχνη του. Μπλε φώτα έκαναν τα όργανα να γυαλίζουν στη σκηνή. Εμείς απέναντι. Όταν άρχιζαν να ξεδιπλώνονται οι πρώτες βελουδένιες νότες της νύχτας.
O José James ξεκινάει να ερμηνεύει Marvin Gaye. Από εκεί και πέρα, όλα γίνονται μουσική. Γίνονται όλοι οι λόγοι που αγαπάμε την μουσική, όλοι οι λόγοι που μπαίνουμε σε ένα διαστημόπλοιο και δεν ξέρω πού χανόμαστε. Όταν μάθω θα σας πω.
Ο José James θα πει ολόκληρο το I Want You,
το άλμπουμ του Marvin Gaye, που φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την κυκλοφορία του, φτιαγμένο από μαγικά φίλτρα αγάπης αιώνιες αγκαλιές soul/funk/ jazz…και με το κλειδί που ανοίγει την πόρτα στον χρόνο. Marvin Gaye – Leon Ware. Εκείνα τα τραγούδια!
Και ενώ ο José James στον Λυκαβηττό, με το ίδιο κλειδί (έχει πρόσβαση) μπαίνει στο I Want You, με την μπάντα του, μουσικούς που μοιράζονται τις ίδιες μουσικές λατρείες – κι αναρωτιέμαι (εγώ τώρα στην κερκίδα) σε ποια διάσταση έχουμε όλοι διακτινιστεί.
O James είναι κορυφαίος jazz τραγουδιστής- σπουδαίος μουσικός που διασχίζει με χαρακτηριστική άνεση τα διαχωριστικά των ειδών – έχουμε κι άλλα πολλά να δούμε από αυτόν στο μέλλον.
Κι αυτό, γιατί εκτιμά το παρελθόν, όσα έχουν προηγηθεί, βουτάει βαθιά και τινάζεται ψηλά. Από τη jazz στο hip hop, από τη soul και τη ντίσκο στα κινηματογραφικά μοτίβα, από το συναίσθημα στην καταιγιστική δράση, στo γοητευτικό feeling. Love above all. Aπο τα κομμάτια της Erykah Badu, ως τα βάθη του Detroit. Από τις smooth στροφές σε χείμαρρο beatboxing.
Και μαζί στη σκηνή, η China Moses δυναμική, soul power ψυχή και rebel – κάνει σίγουρα περήφανη τη μαμά της, Dee Dee Bridgewater, μεγαλωμένη σε ένα περιβάλλον, όπου η jazz υπήρχε πάντα στον αέρα, κι αν δεν την ένοιωθες, κάπου αλλού είχες βρεθεί.
Το I Want you – είπε ο James – είναι το my all-time favorite album. Λατρεύω τα πάντα σε αυτό. Τα τραγούδια, τις συνθέσεις, την παραγωγή, τους μουσικούς, τις ερμηνείες. Τα πάντα είναι εκεί μέσα, η jazz εκεί, τα gospel εκεί, το R&B εκεί, η soul εκεί…»
Ήταν (από κάπου, κάπως και αν μάθω πώς θα σας πω) και ο Marvin εκεί. Έβλεπα κάτι περίεργες λάμψεις κάπου κάπου και το πρόσωπο του José να φωτίζεται παράξενα, με ευγνωμοσύνη.
