Σε διδάσκουν μια ζωή να ακολουθείς κανόνες, να μπαίνεις στη σειρά, να στέκεσαι στη γραμμή και εσύ νομίζεις ότι έτσι είναι, ότι έτσι πρέπει. Αυτό διευκολύνει το σύστημα. – Αλλά δεν πρέπει. Εγώ κάνω ό,τι θέλω εγώ. Λέει ο Ron Finley γνωστός ως Gangsta Gardener.
Ο κήπος του είναι σε μια γειτονιά του Ανατολικού Λος Άντζελες.
Και μοιάζει λίγο με ζούγκλα, επειδή ο Finley θέλει να είναι έτσι – να είναι ακατάστατος, να μιμείται τη φύση, να μοιάζει με δάσος.
Τα λέει αυτά ανάμεσα σε μπανανιές, πορτοκαλιές, γιασεμιά, κάκτους, σε φοίνικες …- Και συμφωνώ! είναι ωραίο ο κήπος να έχει μια αγριάδα, να πηγαίνουν τα κλαδιά εκεί που θέλουν, οι φυλλωσιές όπου συναντάνε τον ήλιο – να τα κόβει και να τα συμμαζεύει μόνο ο άνθρωπος που πληρώνεται για να το κάνει, να δίνεις δηλαδή δουλειά σε κάποιον. Ή… αν έχεις εσύ τη μανία αυτή, να τα βάζεις όλα σε σειρά, στοιχισμένα και λοιπά, ναι έτσι το καταλαβαίνω.
Φυτεύεις, ποτίζεις, κλαδεύεις… παρατηρείς το δένδρο να μεγαλώνει από ένα σπόρο, ένα τόσο δα σπόρο. Αλλάζει ο τρόπος που σκέφτεσαι, λέει ο Finley.
Το να παράγεις το φαγητό σου στον κήπο σου, είναι Ελευθερία.
Σε απελευθερώνει από την κουλτούρα που προσπαθεί να σε σκοτώσει. ώς να σε σκοτώσει; Με ένα σωρό τρόπους, μ΄αυτά που σου σερβίρει σαν φαγητό μέσα σε ένα κουτί (fast food), με τα δέντρα που κόβει και σου κλέβει το οξυγόνο, με τις εκτάσεις που καίγονται στις πυρκαγιές και την υπερθέρμανση του πλανήτη – με το να χτίζουν ουρανοξύστες, ξενοδοχεία και καζίνα (προσθέτω εγώ) μπροστά στη θάλασσα, γιατί αυτό που βλέπει – αυτή η κουλτούρα – είναι μόνο χρήμα. Με το να δημιουργούν συνεχώς πολίτες δεύτερης κατηγορίας – που η ζωή τους θα γίνεται δυσκολότερη μέρα με τη μέρα.
Ο Gangsta Gardener, όπως είναι γνωστός – και διάσημος πια ο Finley – στον κόσμο, τα λέει όλα αυτά σε ένα ταινιάκι που έκαναν γι’ αυτόν η η Miranda Winters και Rocky Romano (και βραβεύτηκε μάλιστα – μπορείς να το δεις πιο κάτω) για τον τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί και δημιουργεί στην κοινότητα.
Παίρνει μήλα από τον γείτονα, του δίνει λάχανα και ροδάκινα.
Συνεργασία. Οι επιχειρήσεις θα το έπαιρναν το μήνυμα – είναι επικίνδυνο. Γι’ αυτό είναι γκανγκστερικό.
Η Κηπουρική είναι some gangster shit. Kαι οι κηπουροί είναι superheroes.
Σχεδόν δακρύζει όταν θυμάται την επίσκεψη ενός πιτσιρικά που η μητέρα του τον πήγε να του δείξει τον κήπο. Το παιδί, δεν είχε φάει ποτέ πορτοκάλι. Έπρεπε να δεις το πρόσωπό του, όταν το έκοψε από το δέντρο.
Οι άνθρωποι που τον επισκέπτονται και βλέπουν τον κήπο από κοντά, εκπλήσσονται. Αν αλλάξεις το πώς σκέφτεσαι – βγαίνεις έξω από σύστημά τους. Πρέπει να ξαναφτιάξουμε κοινότητες για ανθρώπους – και όχι σχεδιασμένες για το εμπόριο και μόνο. Δεν βλέπω τον εαυτό μου σαν ακτιβιστή, λέει, απλά κάνω αυτό που κάνω.
