Ήταν από τις πρώτες μουσικές συνεντεύξεις που έκανα για τα ΝΕΑ – και ήταν από την καρδιά της τζαζ. Ο Art Blakey μου μιλούσε με το πάθος που έπαιζε τα ντραμς του.
Θυμάμαι τα χέρια του, γεμάτα μυς και δύναμη και ιστορία της τζαζ. Αυτός ο άνθρωπος είναι γεμάτος από μουσική, έλεγα. Έχει τόσο νεύρο μέσα του όσο η τζαζ που βγαίνει από τα ντραμς του – έγραφα μετά.
Μετά, πολύ πιο μετά, τώρα, πριν από λίγους μήνες, είδα στην Αθήνα, έναν – σίγουρα! – από τους κορυφαίους ντράμερ της τζαζ σήμερα, τον συγκλονιστικό Makaya McCraven – εκρηκτικό λάιβ στο Gazarte. Είχα σκεφτεί και τότε τον θρύλο των ντραμς – Art Blakey and the Jazz Messengers.
Εκείνη τη φορά έπαιζε στο Παλλάς, μια εμφάνιση που είχαν ‘κλείσει’ ο Top FM (αν θυμάστε) και η Half Note Productions.
Και τον είχε παρουσιάσει στη σκηνή ο Κώστας Γιαννουλόπουλος – “είναι μια μεγάλη γιορτή της τζαζ – και διάβασε στο κοινό το μήνυμα του Art – Η μουσική μου είναι ρυθμός, είναι έρωτας και ο έρωτας είναι ζωή. Απόψε παίζω για σας.
Το πρώτο πράγμα για το οποίο μου είχε πει στη συνέντευξη ήταν για την Σάρα, την μεγαλύτερη θαυμάστριά του. “Η Σάρα σήμερα είναι σήμερα 87 χρονών, είναι η πιο παλιά ‘οπαδός’ της μουσικής μου και έχει ρίζες ελληνικές». Είχε ζήσει πολλά στη ζωή της, όμως από τα πιο ωραία πράγματα που έχει κρατήσει μέσα της είναι η μουσική.
Περιέγραφε την μουσική του σαν ‘καυτό ντους’.
Είναι κρίμα να φύγει κανείς τον πλανήτη χωρίς ν’ ακούσει αυτή τη μουσική. Αυτή η μουσική – η τζαζ – ανήκει στον κόσμο -. Το ταλέντο μας ανήκει στον κόσμο. Άλλωστε όλοι μας είμαστε μια μεγάλη οικογένεια.
‘Η μουσική εξελίσσεται, αλλάζει πρόσωπα, είναι ένα ποτάμι που πρέπει να κυλάει, αλλιώς τα νερά λιμνάζουν. Μιλώντας και ως καθηγητής στο New England Conservatory που ήταν, μου έλεγε πόσο δεν αγαπά να χωρίζει τη μουσική σε είδη.
Και όταν ανέβηκε στη σκηνή ο Art Blakey και οι Jazz Messengers – και τρία θηρία της τζαζ στα πνευστά, εκεί μαζί, Jackie McLean, Curtis Fuller και Benny Golson – το Παλλάς πήρε φωτιά. Έτσι παίζει με τη τζαζ.
